Edinborg 1910 - 2010

Það var engan veginn sjálfsagður hlutur að tengja hlutverk trúboðsins við ósk eftir einingu kristinna manna. En kristniboðsshlutverk kirkjunnar og samkirkjulegt starf hljóta að fara saman. Með skírninni erum við einn líkami og við erum kölluð til að lifa í samfélagi. Guð hefur gert okkur að bræðrum og systrum í Kristi. Það er grundvallarhlutverk kirkjunnar að bera þessu vitni.

Sú staðreynd að spurningin um einingu kristinna manna kom fyrst fram meðal trúboða hefur, sögulega séð, hagnýtar ástæður. Oft snérist málið einfaldlega um það að forðast ónauðsynlega samkeppni í ljósi þeirra risavöxnu mannlegu og efnislegu þarfa sem voru fyrir hendi. Þess vegna var trúboðssvæðum skipt milli kirkna. Smám saman urðu til sameiginleg verkefni trúboðsfélaga, t.d. biblíuþýðingar. Sameiginlegt starf með orð Guðs leiddi óhjákvæmilega til umhugsunar um sundrungu kristinna manna.
 

Án þess að draga í efa misklíð milli trúboða, sem mismunandi kirkjur sendu út, má þó segja að það voru trúboðar sem fyrstir gerðu sér grein fyrir þeim harmleik sem sundrung kirknanna var. Í Evrópu hafði fólk vanist aðskilnaði kirknanna en það virtist þó ábyrgðarlaust að flytja sundrunguna til þeirra þjóða sem voru að kynnast Kristi í fyrsta sinn.

Fyrir hinar nýju kirkjur varð aðskilnaðurinn að vandamáli, sem kom upp á milli kærleiksboðskaparins, sem þær vildu gera að leiðarljósi og hinnar raunverulegu sundrungar meðal lærisveina Krists. Hvernig er hægt að gera sáttagjörð þá, sem boðuð er í Jesú Kristi skiljanlega ef hinir skírðu afneita hverjir öðrum eða berjast jafnvel sín á milli? Hvernig geta kristin samfélög sem lifa við illindi sín á milli prédikað einn Drottin og eina skírn?

Þátttakendur í samkirkjulegu ráðstefnunni 1910 skorti ekki samkirkjulegar spurningar.

Kristniboðsráðstefnan í Edinborg 1910

Sumarið 1910 hittust í höfuðborg Skota opinberir fulltrúar trúboðsfélaga af ýmsum greinum mótmælenda og anglíkönsku kirkjunnar. Meðal þátttakenda var gestur frá Rétttrúnaðarkirkjunni. Markmið ráðstefnunnar var að ráðgast og samhæfa störf hinna mismunandi trúboðsfélaga. Viðstaddir voru aðeins fulltrúar trúboðsfélaga, sem störfuðu á svæðum þar sem kristin trú hafði aldrei áður verið boðuð.  Ekki var boðið trúboðsfélögum sem störfuðu í Suður-Ameríku eða Austurlöndum nær en það voru svæði þar sem Kaþólska kirkjan eða Austurkirkjurnar höfðu lengi starfað.

Edinborg varð fyrir valinu sem mótsstaður vegna fjölbreytni í kirkjustarfi og öflugs menningarlífs. Það skipti einnig máli að þar störfuðu guðfræðingar og kirkjuleiðtogar sem nutu mikillar virðingar.  Þar að auki voru skoskar mótmælendakirkjur ekki aðeins mjög virkar í trúboðsstarfi heldur höfðu líka orð á sér fyrir að taka tillit til menningar þeirra þjóða sem þær störfuðu með.

 Edinborg 2010

Í júní 2010 verður hundraðasta ártíð Trúboðsfundarins í Edinborg haldinn hátíðlegur (www.edinburgh2010.org). Skipuleggjendur vilja að þessi samkoma verði þakkargjörð fyrir þær framfarir sem Guð hefur komið til leiðar í trúboðsstarfinu. Skipuleggjendur haf einnig gert ráð fyrir mikilli bæn til þess að bera megi fram fyrir Krist það sem kirkjurnar þurfa að vitna um sameiginlega á 21. öld.
Öllum sem starfa að trúboði, bæði eldri trúboðsfélögum og fulltrúum yngri hreyfinga, er boðið til að skiptast á skoðunum. Fulltrúum mismunandi kirkjuhefða er einnig boðið til að ræða trúboðsaðferðir sínar.

Margt hefur breyst í heiminum síðan 1910. Þess vegna þarf að hugleiða trúboðið að nýju. Afkristnun og veraldarhyggja, ný samskiptatækni, samskipti mismunandi trúarbragða, viðræður milli trúarhópa – fjölmörg efni þarf að ræða. Þó svo að allir kunni að vera sammála um nauðsyn þess að lærisveinar Krists beri honum vitni er samt sem áður erfitt að komast að sameiginlegri niðurstöðum um það hvernig trúboð á að fara fram nú á tímum. Enginn skortur er á umræðum innan einstakra kirkjudeilda.  Gæti það orðið til góðs ef allar kirkjur tækju þátt í þeim?

1910...2010 Allir kristnir menn bera sama málefni fyrir brjósti: fyrir mannkyn sært af sundrungu er fagnaðarerindið um Jesúm Krist mikilvægt; það er ekki hægt að boða það með ómstríðum röddum.
Í Kristi geta þeir hatursfullu fundið sátt. Í Kristi geta þeir sem láta allt valda sundrungu fundið gleðina við að lifa saman eins og bræður og systur. „...og þið berið vitni.“