MessaSunnudagurinn er dagur Drottins. Þá er almenn guðsþjónusta safnaðarins í kirkjunni. Guðsþjónusta er sérhver samkoma safnaðar í nafni Jesú Krists. Postulasagan greinir frá því er trúin á Krist breiddist út og mikill fjöldi karla og kvenna gerðist lærisveinar.
Í stærri og fjölmennari söfnuðum í þéttbýli er messað hvern helgan dag, en í smærri söfnuðum á landsbyggðinni er guðsþjónustuhald samkvæmt ákveðinni reglu til skiptis í kirkjunum í prestakallinu. Það eru því ekki alir sem eiga kost á því að sækja guðsþjónustu hvern helgan dag, heldur eiga samtal við Guð í einrúmi eða með fjölskyldu sinni.
Trúin hefur tvær meginvíddir. Önnur tengir Guð og mann, hin er samfélag hinna kristnu innbyrðis. Kristinn maður leitar samfélagsins við Guð í bæn sinni og íhugun og í samfélagi trúbræðra og trúsystra . Kristinn söfnuður kemur saman til guðsþjónustu. Það er eðli hans. Þar fræðist hann um Guð og vilja hans með því að hlusta á Orð hans í lestrum úr Biblíunni og útleggingu eða túlkun þess í predikuninni. Hann lofar Guð með sálmum og söngvum og biður til hans og þakkar honum í bæn og söng.
Eins og allt líf kristins manns ætti að vera guðsþjónusta, þá er hlutverk guðsþjónustunnar sem fram fer í kirkjunni ekki bundið við þann tíma einan sem dvalið er í kirkjuhúsinu, heldur breytist þjónustan við Guð í húsi hans í þjónustuna við náungann úti í hinu daglega lífi. Guð kallar söfnuðinn saman og sendir hann út til þjónustu. Þetta er einkenni guðsþjónustunnar. Almenn guðsþjónusta safnaðarins, eða mesan, fer fram samkvæmt ákveðnum reglum sem Þjóðkirkjan hefur samþykkt. Form messunnar er að finna í handbókum kirkjunnar. Það er Handbók eða helgisiðabók kirkjunnar frá 1981 og einnig er það að finna fremst í Sálmabók kirkjunnar frá 1997. |
|||||